الشيخ حسين المظاهري
22
حج، سلوك خداجويان (فارسى)
حضرت مىخواست به مسجد برود ، غسل مىكرد ، وضو مىگرفت ، بوى خوش استفاده مىكرد و بعد از پوشيدن لباسهاى تميز ، با قدمهاى آهسته به سوى مسجد مىرفت و هنگام داخل شدن به مسجد ، پاى مبارك آن حضرت مىلرزيد . « 1 » بنابر اين ، آنچه براى رفتن به مكّه و مدينه و حضور در پيشگاه قدسى و بارگاه ملكوتى پيامبراكرم ( ص ) و زيارت امامان معصوم ( ع ) در بقيع لازم است ، آمادگى و رعايت ادب حضور مىباشد . علماى دين نيز براى حضور در مكانهاى مقدّس ، خود را از قبل آماده مىكردند و با آمادگى كامل در آن مكانهاى روحانى و پر فضيلت حاضر مىشدند . علامهء مجلسى حكايت مىكرده كه روزى قصد كردم به عتبات عاليات بروم ، ابتدا به نجف اشرف رفتم . وقتى خواستم به حرم حضرت على ( ع ) بروم ، آمادگى روحى لازم براى حضور در آن مرقد مطهّر را در خود احساس نكردم . بنابر اين ، تصميم گرفتم تا ده شبانه روز با توسّل و راز و نياز به درگاه الهى ، آمادگى لازم را كسب كنم . روزها در حالى كه روزه بودم ، در وادىالسّلاممقام امام زمان ( ع ) - به دعا و راز و نياز با پروردگار مىپرداختم و شبها در رواق مطهّر حضرت على ( ع ) عبادت مىكردم . بدين ترتيب ، در اين
--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 43 ، ص 339